40 euro rekompensaty za nieterminową płatność w transakcjach handlowych

Ustawa z dnia 8 marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych w art. 10 przewiduje zwrot kosztów odzyskiwania należności. Jeżeli dłużnik spóźnia się z zapłatą za dostarczony produkt, wykonaną usługę i upłynął już termin płatności wskazany w fakturze VAT, a zatem wierzyciel nabył uprawnienia do odsetek to, dochodząc należnej mu zapłaty, ma prawo dochodzić dodatkowo równowartości kwoty 40 euro, która ma za zadanie zrekompensować koszt odzyskiwania należności.

Jak przeliczyć kwotę 40 euro?

Jest to równowartość kwoty 40 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. Pamiętać należy, że jeżeli koszty odzyskiwania należności przez wierzyciela przekroczyły równowartość 40 euro, ma on prawo dochodzić ich w wysokości przewyższającej tę kwotę.

Od czego można naliczać 40 euro?

Kwota ta przysługuje od każdej nieopłaconej w terminie faktury. Oznacza to, że można dochodzić wielokrotności faktur, z których należności nie zostały uregulowane w terminie.

Należy jednak zwrócić uwagę, czy współpraca nie odbywała się w oparciu o konkretną umowę. Wtedy sytuacja może się zmienić.

Czy zawsze dłużnik musi zwrócić równowartość kwoty 40 euro?

Jeżeli dłużnik dobrowolnie nie chce zapłacić tej kwoty, musi liczyć się z tym, że sprawa o zapłatę przeciwko niemu najprawdopodobniej trafi do sądu. Jednak nic straconego, dłużnik ma możliwość kwestionować zasadność takiego żądania na etapie postępowania sądowego

Jak kwestionować żądanie zapłaty równowartości kwoty 40 euro?

W toku sprawy sądowej dłużnik może powoływać się na  art. 5 kodeksu cywilnego. Zgodnie                   z tym przepisem nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.

Na co się powoływać, kwestionując żądanie zapłaty równowartości kwoty 40 euro?

Oceniając zasadność roszczenia zgłoszonego na podstawie art. art. 10 ustawy                  o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, należy mieć na względzie różne czynniki, które podlegają kompleksowej ocenie. Do tych czynników należy zaliczyć próby windykacyjne powoda, negatywny wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, dolegliwości dla pozwanego, stopień jego zawinienia, zasady współpracy stron wpływające na dalsze ustalenia, a także, pomimo, że przepis art. 10 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych nie przewiduje obowiązku wykazywania poniesionych kosztów windykacji, na względzie należy mieć rzeczywiście podjęte próby oraz ustalenie, czy w ogóle istniała konieczność podejmowania tych prób oraz, czy należności główne były płacone przez dłużnika bez uprzedniego wezwania, czy też nie były zapłacone dobrowolnie.

Celem wprowadzenia tego uregulowania było zapewnienie wierzycielowi rekompensaty za koszty odzyskiwania należności. Zapis dyrektywy unijnej oraz przepisy ww. ustawy wskazują, że przyjęta regulacja ma na celu zapewnienie wierzycielowi zwrotu minimalnych kosztów odzyskiwania należności zapłaconych po terminie uznanym przez ustawodawcą jako nadmierny, a więc podlegający zwalczaniu. Celem wprowadzenia rekompensaty jest zapewnienie zwrotu kosztów odzyskania należności przeterminowanych. Działania wierzyciela, który podejmuje już po dokonaniu zapłaty przez dłużnika, które nie służą odzyskaniu należności wynikającej z transakcji, lecz służą wykreowaniu nowej wierzytelności, której wysokość wielokrotnie przekracza wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych nie może korzystać z ochrony. Żądanie rekompensaty stanowi oczywiste wypaczenie celu jaki przyświecał ustawodawcy unijnemu i krajowemu. (art. 5 k.c.) (wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 24 lutego 2016 roku, sygn. akt V GC 878/15).

Jakie wyroki zapadają w sprawach o zapłatę równowartości kwoty 40euro?

Orzecznictwo jest w tych sprawach niejednolite. Każda sprawa wymaga indywidulanej oceny w zależności od zachodzących w sprawie okoliczności.

 Czy można powoływać się na przedawnienie?

Jeżeli należność główna uległa przedawnieniu, dłużnik powinien podnosić zarzut przedawnienia. W taki sposób może uniknąć płacenia tej kwoty w ogóle.

Czy wierzyciel musi wykazać jakie koszty poniósł?

Rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. (Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 roku, sygn. akt III CZP 94/15)

 

Podsumowując, wyroki sądowe w tego typu sprawach są różne. Wynika to przede wszystkim z możliwości powoływania się na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego i indywidualny charakter każdej sprawy. Warto więc podjąć walkę w postępowaniu sądowym, bowiem los takich żądań nie jest z góry przesądzony.

Add your Comment